رفتن به محتوای اصلی

زخم بستر (زخم فشاری): مراحل تشخیص و راهنمای درمان

زخم بستر یا زخم فشاری (Pressure Ulcer) در اثر اعمال فشار مداوم، طولانی‌مدت و عمودی بر روی پوست و بافت‌های زیرین ایجاد می‌شود. این فشار مویرگ‌های خونی را مسدود کرده و با قطع اکسیژن‌رسانی، باعث مرگ سلولی و تخریب بافت می‌شود. این عارضه بیشتر در افراد بستری، سالمندان یا بیماران کم‌حرکت رخ می‌دهد.

نواحی شایع و درجات (گریدهای) زخم بستر

  • نواحی درگیر: برجستگی‌های استخوانی مانند پاشنه پا، استخوان خاجی (باسن)، لگن، آرنج و پشت سر.
  • گرید ۱: قرمزی پوست که با برداشتن فشار از بین نمی‌رود (پوست هنوز باز نشده است).
  • گرید ۲: از دست رفتن لایه سطحی پوست (اپیدرم و درم) به شکل تاول یا زخم سطحی.
  • گرید ۳: تخریب کامل پوست و رسیدن زخم به بافت چربی زیرپوستی.
  • گرید ۴: تخریب شدید و عمیق که به عضلات، تاندون‌ها و حتی استخوان می‌رسد.

رویکرد درمان و مدیریت زخم بستر

  • مدیریت فشار: تغییر وضعیت مداوم بیمار (هر ۲ ساعت یک‌بار) و استفاده از تشک‌های مواج استاندارد.
  • پاکسازی و پانسمان تخصصی: استفاده از پانسمان‌های نوین برای کنترل ترشحات و حفظ رطوبت کنترل‌شده.
  • تحریک ترمیم بافت: استفاده از روش‌های کلینیکال برای تسریع جوش خوردن لایه‌های عمیق پوست.

خدمت مرتبط

مدیریت تخصصی زخم و درمان‌های نوین

درمان انواع زخم‌های مزمن، حاد و مقاوم با پروتکل‌های علمی روز برای تسریع ترمیم بافت و پیشگیری از عوارض.